Wednesday, September 26, 2012

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း အားမေပးပါ။...

တရားရံုးတြင္ သတင္းမ်ားရယူရန္ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးေသာႏိုင္ငံမ်ားလို ရံုးျပင္ပတြင္သာ မီဒီယာသမားမ်ားရိွေနေစ ခ်င္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ရံုးတြင္ အမႈကိစၥျဖင့္ စိတ္ပူေဆြးေနသူ၊ စိတ္ရႈပ္ေနသူ အမႈသည္မ်ား၏ အခြင့္အေရး (လူတစ္ဖက္သား၏ အခြင့္အေရး ဥပမာ။ အရိပ္သံုပါးနားမလည္ျခင္း) သည္ကား မည့္သို႔ျဖစ္ သြားမည္နည္း။
ယေန႔ သတင္းတစ္ပုဒ္ဖတ္ရသည္။ ထိုသတင္းတြင္ "ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီမႇ တာ၀န္ရႇိသူမ်ား အေနျဖင့္ တာေမြၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံးကို ေလ့လာရာတြင္ သတင္းေထာက္မ်ားကို တရား႐ုံး အတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ျခင္းမျပဳရန္ တာေမြၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံးမႇ တာ၀န္ရႇိသူအခ်ဳိ႕က ေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ဦးသိန္းညြန္႔မႇ သတင္းေထာက္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ခြင့္မျပဳပါက ၎အေနျဖင့္ပါ တရား႐ုံးအတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သျဖင့္ သတင္းေထာက္မ်ားပါ တရား႐ုံးအတြင္း ၀င္ေရာက္ သတင္းရယူခြင့္ရရႇိခဲ့သည္" ဟုပါရိွလာသည္။ ယင္းျဖစ္စဥ္တြင္ သတင္းေထာက္မ်ား တရားရံုးအတြင္း၀င္ေရာက္ရျခင္းမွာ တရား႐ုံးကို ေလ့လာရန္ျဖစ္သျဖင့္ မွန္ကန္ေသာ္ လည္း တျခားအမႈကိစၥရပ္မ်ားတြင္ သတင္းေထာက္မ်ား တရားရံုးအတြင္း၀င္ေရာက္လာလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္ မည္နည္း။ အစရိွ၊ တေနာင္ေနာင္ ဟုဆိုေသာ ျမန္မာစကားပံုကား ရိွေနသည္။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာမီဒီယာ သက္တမ္းမွာ ၀ါႏုေသးသည္။ ယေန႔ ျမန္မာ့ မီဒီယာသတင္းသမားမ်ားႏွင့္မတူဘဲ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ေနေသာ (paparazzi) မ်ားႏွင့္ ပို၍တူေနသည္။ 
ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံဟုဆိုေသာ္လည္း ဒီမိုကေရစီမီဒီယာမက်တက်ျဖစ္ေနၿပီး သူတို႔ေရးသားေသာသူမ်ားႏွင့္ အတူ သူတို႔လည္းထူးမျခားနားျဖစ္ေနသည္။ ျပည္တြင္းရိွ မီဒီယာမ်ားသည္ မိမိ၏သတင္းေထာက္မ်ားအား နိုင္ငံျခားသို႔ေစလႊတ္ကာ သတင္းပညာသြားေရာက္ ပညာေတာ္သင္ေစလႊတ္သင့္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက မိမိေျပာဆိုသည့္ သူမ်ားႏွင့္ထူးမျခားနားပါပဲ။ သတင္းေလာကကို အရင္တိုးတက္ေအာင္မလုပ္ဘဲ မီဒီယာကြ ဟုဆိုေနျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံလို တစ္ခါတစ္ေလ အားေပးေသာ္လည္း၊ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း အားမေပးပါ ဟုဆိုခ်င္မိေသးသည္။

မိုးလံုးမိႈင္း

No comments:

Post a Comment